Sandviken Camping ligt op korte afstand van Rjukan, direct aan het Tinnsjøen-meer. Neem vandaag nog contact met ons op als je een historische ervaring in Vemork wilt beleven.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de zwaarwaterproductie van Norsk Hydro in Vemork een belangrijk onderdeel van het nucleaire project van de Nazi's. Er werden vier militaire operaties tegen de productie gestart. Er werden vier militaire operaties gelanceerd tegen de productie. Ongeveer een maand na de Duitse aanval op Noorwegen werd een bevel uitgevaardigd dat zwaar waterproductie zou worden vervijfvoudigd. De Britten werden gealarmeerd door de toegenomen Duitse interesse in zwaar water. De vreesden dat de nazi's het zware water zouden gebruiken om een atoombom te ontwikkelen.
Het alarm ging af in de lente van 1942 toen Wetenschappelijke experimenten toonden aan dat het mogelijk was om plutonium te produceren in reactoren met zwaar water. De Britten besloten te stoppen met de productie van zwaar water, die plaatsvond in de kelder van de waterstoffabriek in Vemork. Eind maart 1942 werd Sgt. Einar Skinnarland (24 jaar) werd naar Noorwegen gestuurd. Zijn taak was om contact te onderhouden met Noorse agenten in het Rjukan gebied en de verbinding te vormen met Londen..
Operatie groentje en korhoen
In de herfst van 1942 werd de eerste operatie gelanceerd. Britse geniesoldaten van Combined Operations moesten de sabotageoperatie uitvoeren met behulp van zweefvliegtuigen die door bommenwerpers werden gesleept. Dit was de eerste keer dat de Britten zweefvliegtuigen over zo'n lange afstand gebruikten. Er werden twee troepen van elk 17 soldaten gestuurd.
Een voorhoede... Korhoen - werd vooruitgestuurd om de landingsplaats voor te bereiden. De groep landde op 18 oktober 1942 op Hardangervidda en bestond uit vaandrig Jens Anton Poulsson (24 jaar), sergeant Arne Kjelstrup (29 jaar oud), Stuurman Knut Haugland (25 jaar) en sergeant Claus Helberg (23 jaar).
De tragedies
Op 19 november werd Freshman gelanceerd, maar de vliegtuigen pikten de signalen van de grond niet op. Op de terugweg waren er problemen met ijsvorming. Slechts één bommenwerper keerde terug naar Schotland. De andere bommenwerper en beide zweefvliegtuigen stortten neer in West-Noorwegen. Deze tragedie eiste 41 slachtoffers; degenen die de crash overleefden werden brutaal vermoord of doodgeschoten door de Nazi's in Stavanger, Egersund en Trandum.
Operatie Gunnerside
Na de ramp was de groep Gunnerside van compagnie Linge werd gestuurd om Grouse te assisteren. De groep werd geleid door vaandrig Joachim Rønneberg (23 jaar), en bestond verder uit sergeant Birger Strømsheim (31 jaar), vaandrig Knut Haukelid (31 jaar), sergeant Hans Storhaug (27 jaar), sergeant Fredrik Kayser (24 jaar) en Stuurman Kasper Idland (24 jaar).
Het succes
Op 27 februari 1943 slaagden de saboteurs erin de kloof te doorbreken en de zwaarwaterinstallatie op te blazen zonder ontdekt te worden. 500 kg zwaar water stroomde in de sluis. Bij de actie vielen geen doden. Rønneberg, Strømsheim, Idland, Storhaug en Kayser skieden naar Zweden, terwijl de anderen achterbleven om verzetsgroepen op te bouwen.
Bombardementen op Vemork en Rjukan
Toen de productie werd hervat, bombardeerden de Amerikanen Vemork en Rjukan op 16 november 1943. Er werden meer dan 700 bommen afgeworpen. Slechts 18 bommen raakten de fabrieken, maar de actie kostte 22 burgers het leven, waaronder vrouwen en kinderen. Dit leidde tot heftige reacties van de Noorse autoriteiten.
Het zinken van D/F Hydro
De Nazi's besloten uiteindelijk om de uitrusting via de veerboot D/F Hydro naar Duitsland te brengen. De operatie om de veerboot tot zinken te brengen werd geleid door vaandrig Knut Haukelid (32 jaar), samen met Rolf Sørlie (27 jaar) en Knut Lier-Hansen (27 jaar).
Op zondag 20 februari 1944 gingen de ladingen af op Tinnsjøen. 18 mensen stierven, 14 Noorse burgers en 4 Duitse soldaten. Dit betekende het einde van de strijd om zwaar water en de nazi's waren eindelijk afgesneden van de voorraden die ze nodig hadden om hun nucleaire project te voltooien.
